به گزارش تجارت نیوز، آژانس اجرای قانون اتحادیه اروپا در گزارشی اعلام کرد که سارقان برای ورود به موزه‌ها و شکستن ویترین‌ها از ابزارهایی مانند پتک، تبر، دیلم و در برخی موارد مواد منفجره استفاده می‌کنند. یوروپل همچنین از افزایش تهدید و خشونت علیه نگهبانان و بازدیدکنندگان در جریان سرقت‌ها خبر داده است.

سرقت از موزه لوور پاریس در اکتبر سال گذشته نمونه‌ای شاخص از این روند بود. سارقان در جریان این عملیات نگهبانان و بازدیدکنندگان را تهدید کردند و جواهراتی به ارزش ۸۸ میلیون یورو را به سرقت بردند.

به گفته یوروپل، سارقان آثار هنری در دو سال گذشته تمرکز خود را به سمت فلزات گران‌بها، جواهرات و اشیای فرهنگی‌ای تغییر داده‌اند که امکان کسب سود بیشتری از آنها وجود دارد. این تغییر در حالی رخ داده که قیمت طلا طی دو سال گذشته ۸۵ درصد افزایش یافته است و سرمایه‌گذاران و بانک‌های مرکزی، این فلز را به‌عنوان دارایی امن در شرایط بی‌ثباتی اقتصادی و سیاسی مورد توجه قرار داده‌اند.

یوروپل در گزارش خود هشدار داده است که با افزایش قیمت طلا، جریان‌های غیرقانونی و اختلال در بازار نیز رو به افزایش است. این نهاد همچنین می‌گوید سارقان بیش از گذشته اقلام طلا، از قطعات و سکه‌های طلا گرفته تا جواهرات، را هدف قرار می‌دهند.

بر اساس این گزارش، شیوه سازماندهی سرقت‌ها نیز تغییر کرده است. در گذشته، گروه‌های تبهکار سنتی ساختاری مشخص، یک رهبر مرکزی و تخصص‌های ویژه داشتند و بیشتر بر فریب و مخفی‌کاری متکی بودند؛ اما در سرقت‌های جدید، گروه‌هایی موقت و غیرمتمرکز از افراد سودجو و فرصت‌طلب شکل می‌گیرند که از طریق شبکه‌های اجتماعی و در قالب مدلی موسوم به «جرم به‌عنوان خدمت» برای انجام عملیات جذب می‌شوند.

یوروپل می‌گوید یکی از دلایل جذابیت فلزات گران‌بها برای سارقان این است که می‌توان آنها را به‌راحتی ذوب کرد و آثار سرقت را از بین برد؛ موضوعی که فروش غیرقانونی آنها را نیز آسان‌تر می‌کند. سنگ‌های قیمتی موجود در جواهرات نیز به‌سادگی جدا و در بازارهای غیرقانونی فروخته می‌شوند.

در ژانویه سال گذشته، سارقان با استفاده از مواد منفجره یک کلاه‌خود طلایی ۲۵۰۰ ساله متعلق به قوم داک و سه دستبند طلایی باستانی را از موزه‌ای در هلند سرقت کردند. این آثار بعدها پیدا و به رومانی بازگردانده شدند، اما یکی از دستبندها همچنان مفقود است.

یوروپل همچنین از افزایش سرقت اشیای چینی باستانی، از جمله گلدان‌های متعلق به دوره سلسله مینگ، خبر داده است؛ اشیایی که به دلیل تقاضای بالا در بازار، بیش از گذشته مورد توجه سارقان قرار گرفته‌اند.

سرقت از لوور در اکتبر ۲۰۲۵ یکی از مهم‌ترین نمونه‌های موج تازه سرقت از موزه‌های اروپا بود؛ عملیاتی که تنها حدود هفت دقیقه طول کشید، اما سارقان توانستند هشت قطعه از جواهرات سلطنتی فرانسه را با خود ببرند. آنها با استفاده از یک بالابر حمل مبلمان خود را به بالکن طبقه اول رساندند، از پنجره وارد تالار آپولون شدند و پس از شکستن شیشه ویترین‌ها، جواهرات را برداشتند و از همان مسیر گریختند. تاج متعلق به اوژنی، همسر ناپلئون سوم، هنگام فرار از کیف یکی از سارقان افتاد و آسیب دید، اما سایر جواهرات همچنان مفقود هستند. این سرقت علاوه بر ارزش مالی بالای آثار، ضعف‌هایی جدی در پوشش امنیتی موزه را آشکار کرد؛ از جمله نبود دوربین برای نظارت بر بالکنی که سارقان از آن وارد شدند.

چند ماه بعد، موزه لالیک نیز هدف سرقتی مشابه قرار گرفت؛ این بار سارقان نقاب‌دار با شکستن ورودی موزه و تخریب شش ویترین، حدود ۲۰ قطعه جواهر کریستالی به ارزش نزدیک به ۴ میلیون یورو را ربودند. مقام‌های محلی اعلام کردند سارقان ظاهراً اطلاعات دقیقی از محل نگهداری آثار داشته‌اند و مستقیماً به سراغ ویترین‌های جواهرات رفته‌اند. اگرچه سامانه هشدار موزه فعال شده بود، شرکت مسئول امنیت نتوانست پلیس را به‌سرعت در جریان قرار دهد. این سرقت در شرایطی رخ داد که لالیک پس از حادثه لوور در فهرست اماکن آسیب‌پذیر قرار گرفته و تحت نظارت ویژه بود.

در پرونده لوور، یکی از مظنونان پیش از ورود به این عملیات در شبکه‌های اجتماعی فعال بود و به‌عنوان چهره‌ای شناخته‌شده در میان علاقه‌مندان به موتورسیکلت حضور داشت. عبدالله ن گفته است به دلیل مشکلات شدید مالی پیشنهاد مشارکت در سرقت را پذیرفته و قرار بوده بین ۱۵ تا ۲۰ هزار یورو دستمزد بگیرد؛ مبلغی که با توجه به ارزش اموال سرقت‌شده می‌توانست افزایش پیدا کند. او و همدستش مدعی شده‌اند تنها دو یا سه روز پیش از عملیات برای این سرقت استخدام شده بودند. این جزئیات، از منظر الگوی تازه‌ای که یوروپل درباره جذب سارقان از طریق شبکه‌های اجتماعی و شکل‌گیری گروه‌های موقت و غیرمتمرکز هشدار داده، قابل توجه است.

منبع: فارس